Św. Łucja Wang Cheng (chiń. 婦王王 璐琪) (ur. 1882 r. w Laochuntan, Hebei w Chinach – zm. 28 czerwca 1900 r. w Wangla, Hebei) – święta Kościoła katolickiego, męczennica.
edytuj Życiorys
Wychowywała się w sierocińcu założonym przez księży we wsi Wangla. Podczas powstanie bokserów doszło do prześladowania chrześcijan. 24 czerwca 1900 r. powstańcy opanowali wieś, spalili kościół i zabili wszystkich katolików, którym nie udało się uciec. Zostawili przy życiu tylko ją i trzy inne sieroty (Maria Fan Kun, Maria Chi Yu, Maria Zheng Xu). Zabrali je najpierw do Yingjia, później do Mazetang. Przywódca bokserów Ying Zheng złożył jej propozycję małżeństwa, ale po czterech dniach namów odrzuciła ją, uważając takie małżeństwo za zdradę wiary i Boga. W tym samym czasie powstańcy próbowali zmusić również Marię Fan Kun do małżeństwa z jednym z nich. Przyniosło to potępienie ze strony reszty grupy – ich zadaniem było aresztowanie katolików i zabijanie tych, którzy nie chcieli wyrzec się wiary, a nie zawieranie z nimi małżeństw. Po tym incydencie zabrali sieroty do wioski Mala. Trzy młodsze płakały w drodze, pocieszała je Łucja Wang Cheng. Po przybyciu do wsi Wangla wszystkie cztery odmówiły wyrzeczenia się wiary. Po tym zostały zamordowane.
edytuj Dzień wspomnienia
9 lipca (w grupie 120 męczenników chińskich)
edytuj Proces beatyfikacyjny i kanonizacyjny
Została beatyfikowana 17 kwietnia 1955 r. przez Piusa XII w grupie Leon Mangin i 55 Towarzyszy. Kanonizowana w grupie 120 męczenników chińskich 1 października 2000 r. przez Jana Pawła II.
Bibliografia
- Życiorys (en)