www.encyklopedia.gupiki.info

Wikipedia Gupiki Online

---

• ca
• de
• en
• es
• fr
• it
• nl
• no
• pl
• pt
• ru
• ro
• fi
• sv
• tr
• vo

Jakas reklama 

 

1 Warszawska Dywizja Piechoty im. Tadeusza Kościuszki - związek taktyczny ludowego Wojska Polskiego.

Dywizja utworzona przez Związek Patriotów Polskich w maju 1943 w Sielcach nad Oką pod dowództwem płk Zygmunta Berlinga.

Dywizję formowano, z niewielkimi poprawkami, według etatu dywizji piechoty gwardii.

Przysięgę złożyła 15 lipca 1943.

Pierwszą bitwę stoczyła 12 października 1943 pod Lenino (obecnie na Białorusi).

Spis treści 1 Skład organizacyjny 2 Działania bojowe 3 Okres powojenny 3.1 Skład i rozmieszczenie (1949) 4 Dowódcy 5 Przeformowanie 6 Przypisy 7 Zobacz też 8 Bibliografia

edytuj Skład organizacyjny

• 1 pułk piechoty
• 2 pułk piechoty
• 3 pułk piechoty
• 1 pułk artylerii lekkiej,
• 1 pułk czołgów,
• 1 eskadra lotnicza.

Od 10 sierpnia 1943 do końca wojny:

• 1 Praski Pułk Piechoty
• 2 Berliński Pułk Piechoty
• 3 Berliński Pułk Piechoty
• 1 Berliński Pułk Artylerii Lekkiej
• 1 Samodzielny Dywizjon Artylerii Przeciwpancernej
• Pluton Dowodzenia Dowódcy Artylerii
• 1 Samodzielny Batalion Szkolny
• 1 Samodzielny Batalion Saperów
• 1 Samodzielna Kompania Zwiadowcza
• 1 Samodzielna Kompania Łączności
• 1 Samodzielny Batalion Sanitarny
• 1 Ambulans Weterynaryjny
• 1 Samodzielna Kompania Chemiczna
• 1 Samodzielna Kompania Samochodowa
• 1 Kompania Karna ( sformowana. w składzie 1 DP , od 01 kwietnia 1944 podporządkowana Dowódcy 1 Armii WP )
• 2Ruchome Warsztaty Taborowo-Mundurowe
• 1 Piekarnia Polowa
• 1862 Kasa Banku Polowego
• 2898 Wojskowa Stacja Poczty Polowej
• Oddział Informacji Dywizji

Miano wyróżniające nadano w innych terminach

edytuj Działania bojowe

30 sierpnia 1943 dywizja wyruszyła na front i została przegrupowana w okolice wsi Lenino. Od dowódcy 33 Armii gen. Gordowa otrzymała zadanie przełamać obronę niemiecką na odcinku: Połzuchy, wz. 215,5 , a następnie nacierać w kierunku: Łosiewa i Czurniłowa.

W bitwie pod Lenino dywizja poniosła duże straty . Po jej zakończeniu ześrodkowano ją w rejonie Smoleńska, gdzie dalej odbywała szkolenie programowe.

W marcu 1944 roku wraz 1 Korpusem WP ześrodkowała się w okolicy Żytomierza i Berdyczowa. Zgodnie z dyrektywą z 29 kwietnia 1944, będąc w składzie 1 Armii WP podporządkowana została 1 Frontowi Białoruskiemu. W kolejnych dniach wraz z wojskami 1 FB, dywizja maszerowała w kierunku zachodnim , by 23 lipca 1944 przekroczyć rzekę Bug.

W rezultacie, po ponad trzystukilometrowym marszu dofrontowym trwającym od 15 do 27 lipca 1944, dywizja osiągnęła rubież Wisły i 2 sierpnia 1944 dokonała próby uchwycenia przyczółka w rejonie Dęblina.

W kolejnych dniach przegrupowała się na północ i 26 sierpnia 1944 prowadziła dalsze boje nad Wisłą w rejonie między rzekami: Wilga i Świder. 5 września 1944 dywizja została czasowo wyłączona ze składu 1 AWP i podporządkowana dowódcy sowieckiej 47 Armii . W dniach 10 - 15 września 1944 toczyła krwawe walki o wyzwolenie prawobrzeżnej Warszawy - Pragi.

Od lutego 1945 roku dywizja walczyła o Wał Pomorski, forsowała Odrę oraz wzięła udział w szturmie Berlina.

edytuj Okres powojenny

Po zakończeniu służby okupacyjnej w Niemczech w czerwcu 1945 dywizja wróciła do kraju. Sztab dywizji rozlokowano w Siedlcach. Jej poszczególne oddziały wykorzystywano do walki ze zbrojnym podziemiem niepodległościowym.

edytuj Skład i rozmieszczenie (1949)

dowództwo - Legionowo

• 1 pułk piechoty - Warszawa
• 2 pułk piechoty - Legionowo
• 3 pułk piechoty - Ciechanów
• 1 pułk artylerii lekkiej - Garwolin
• 1 dywizjon artylerii przeciwpancernej - Legionowo
• 1 batalion saperów - Legionowo

edytuj Dowódcy

• płk/gen. bryg. Zygmunt Berling (14 maja - 20 listopada 1943)
• płk/gen. bryg./gen. dyw. Wojciech Bewziuk (20 listopada 1943 - 27 wrzesień 1945)
• płk Józef Sielecki (27 wrzesień 1945 - lipiec 1947)
• płk/gen. bryg. Zygmunt Duszyński (lipiec 1947 - marzec 1948)
• płk Tadeusz Cynkin (marzec 1948 - 1949)
• płk Ludwik Barański (1949)
• ppłk/płk Wacław Zwierzański (1949 - 1950)
• płk dypl. Józef Sobiesiak (15 października 1950 - 12 lipiec 1951)
• płk Józef Kamiński (12 lipiec 1951 - 20 listopada 1952)
• płk Józef Dziadura (20 listopada 1952 - 10 października 1955)

edytuj Przeformowanie

W 1955 dywizję przeformowano na zmechanizowany związek taktyczny.

Przypisy

edytuj Zobacz też

Dywizje polskie

edytuj Bibliografia

p • d • e Ludowe Wojsko Polskie Rodowód Związek Patriotów Polskich • PSZ w ZSRR (1943-1944) • Armia Ludowa Instytucje centralne Naczelne Dowództwo (1944) • Sztab Główny ND • Główny Sztab Formowania • Szefostwo Mobilizacji i Uzupełnień • Główny Zarząd Polityczno-Wychowawczy • Główne Kwatermistrzostwo Formacje piechota na froncie wsch. • broń pancerna na froncie wsch. • artyleria na froncie wsch. • Wojska Ochrony Pogranicza • Wojskowa Służba Wewnętrzna Struktura organizacyjna OdB 1 Korpusu PSZ w ZSRR • OdB WP wiosną 1945 • OdB WP w 1949 • OdB WP w okresie stalinizmu • OdB WP na przełomie lat 50/60 XX w. • OdB WP schyłku PRL Działania bojowe bitwa pod Lenino • przyczółek warecko-magnuszewski • szarża pod Borujskiem • bitwa o Kołobrzeg • GO Rzeszów • akcja Wisła • GO Wisła • operacja Dunaj Stalinizm w wojsku Główny Zarząd Informacji • obława augustowska • proces Tatar-Utnik-Nowicki • proces generałów • Uroczysko Baran • Wojskowy Korpus Górniczy Szkolnictwo wojskowe ASG • WAP • WAT • WAM • WSOWOP • SOR • TOSWLot • COS WSW Agenturalny Wywiad Operacyjny • Front Polski • Oddział II SG WP • oficer polityczny • Viritim • Wojskowa Centrala Handlowa • „Żołnierz Wolności”