| Gaspar da Gama Gaspar da India |
|
| Urodzony | 1450 Poznań, Polska |
| Zmarł | 1510 |
Gaspar da Gama lub Gaspar da India (ur. ok. 1450[1] w Poznaniu, zm. ok. 1510) - podróżnik żydowski urodzony prawdopodobnie w Polsce, naturalizowany w Portugalii.
Według najpopularniejszej wersji opuścił Polskę razem z rodzicami, gdy tumulty antyżydowskie kazały przyjąć chrześcijaństwo (król polski nigdy nie wydał takiego nakazu). Od tamtej pory tułał się po świecie. Przebywał w Palestynie, Aleksandrii (miał tam przyjąć islam), Indiach. Będąc szpiegiem na usługach władcy Goa, został schwytany przez Vasco da Gamę i zmuszony do przyjęcia chrześcijaństwa. Wraz z chrztem przyjął jego nazwisko (Vasco da Gama był prawdopodobnie jego ojcem chrzestnym). Podróżując już na usługach portugalskich dotarł m.in. do Afryki Wschodniej, Indochin, Cejlonu, Jawy. Służył w kilku wyprawach portugalskich jako tłumacz i znawca miejscowych obyczajów. Doskonale znał wybrzeża Afryki Wschodniej, co w pierwszych latach po przetarciu szlaku przez Vasco da Gamę pomagało portugalskim żeglarzom w docieraniu do Indii słabo jeszcze znaną drogą[2]. Miał być również uczestnikiem wyprawy Cabrala, podczas której odkryto Brazylię. W kronikach portugalskich ślad o nim urywa się w 1510 roku. Encyclopaedia Judaica, wydana w Berlinie w 1931 roku, podaje informacje, że zginął w Indiach przy zdobywaniu Kalikatu, dzisiejszego miasta Kozhikode w stanie Kerala.
edytuj Bibliografia
- Joachim Lelewel, Polska. Dzieje i rzeczy jej
- Bolesław Olszewicz, Gaspar da Gama. Żyd poznański w Indiach XV w., Poznań 1931
- Encyclopaedia Judaica, Berlin 1931 (praca zbiorowa)
- Marek Arpad Kowalski - Kolonie Rzeczypospolitej, Warszawa 2005, ISBN 83-11-10285-6
- Wacław Słabczyński: Polscy podróżnicy i odkrywcy. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1988. ISBN 83-01-08310-7.