 |
Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Aby uczynić go weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
 |
Wymioty |
| vomitus, emesis | |
| ICD-10 |
R11
|
Wymioty, zwracanie (łac. vomitus, emesis) – wydostanie się na zewnątrz treści pokarmowej z żołądka (bądź nawet z dwunastnicy) poprzez przełyk, spowodowane nagłymi skurczami mięśni brzucha i przepony.
Wymioty można rozpatrywać jako obronny odruch organizmu, który broni się przed zatruciem toksycznym pokarmem lub nadmiernym rozdęciem jakiegoś odcinka przewodu pokarmowego, które może prowadzić do jego uszkodzenia.
edytuj Patomechanizm
Są skutkiem pobudzenia ośrodków wymiotnych tworu siatkowatego w rdzeniu przedłużonym. Pobudzenie to może pochodzić z aparatu przedsionkowego ucha, żołądka i jelit lub ośrodka chemowrażliwego, zlokalizowanego na dnie komory czwartej. Można je również wywołać mechanicznym podrażnieniem podniebienia miękkiego. Wymioty mogą też być reakcją odruchową na bóle trzewne (kolka powodowana kamicą żółciową lub nerkową).
Ośrodek chemowrażliwy jest pobudzany przez substancje chemiczne pojawiające się we krwi w przebiegu różnych chorób i (częściej) na skutek stosowania niektórych leków, takich jak: morfina, leki cytostatyczne, glikozydy nasercowe. Pobudzają go też endogenne substancje, produkowane przez organizm po radioterapii. Sam ośrodek chemowrażliwy nie jest w stanie wywołać wymiotów.
Wymioty często są poprzedzone nudnościami. Sprzyja im przepełnienie żołądka.
edytuj Przyczyny
Przyczyny wymiotów można podzielić na somatyczne (np. choroby przewodu pokarmowego), psychiczne (np. wywołujący wymioty widok lub zapach) lub wywołane zaburzeniami błędnika (np. choroba lokomocyjna). Najczęstsze przyczyny wymiotów:
- choroby układu pokarmowego,
- refluks żołądkowo-przełykowy,
- zatrucia pokarmowe (w tym alkoholowe),
- posocznica,
- choroba lokomocyjna,
- przejedzenie,
- choroby OUN,
- ostre zapalenie ucha środkowego,
- zakażenia układu moczowego,
- skutki uboczne stosowania niektórych leków - szczególnie cytostatyków i opioidów,
- ciąża.
- silna nerwica.
edytuj Powikłania
Gdy wymioty są krótkotrwałe, zwykle nie powodują poważnych skutków. Natomiast przy długo trwających wymiotach, szczególnie jeśli towarzyszy im biegunka lub zlewne poty, może dojść do odwodnienia organizmu i zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej (wymioty powodują utratę kwasu solnego produkowanego w żołądku z organizmu). Odwodnienie może wymagać doustnej suplementacji płynów, a w niektórych przypadkach do uzupełnienia drogą dożylną.
Przeczytaj też zastrzeżenia dotyczące pojęć medycznych w Wikipedii!